حمایت از تیم‌ملی یا مطالبه سکوت از رسانه‌ها؟

به گزارش "بالیگپا"، فدراسیون فوتبال در پیامی از رسانه‌های کشور بابت همراهی با تیم ملی تقدیر کرده و از «حمایت»، «همراهی» و «نقدهای منصفانه» سخن گفته است؛ عباراتی که در ظاهر محترمانه و مثبت به نظر می‌رسند، اما در فضای امروز فوتبال ایران، یک پرسش جدی را پیش می‌کشند: آیا منظور از همراهی رسانه‌ها، حمایت از تیم ملی است یا همراهی بی‌قیدوشرط با فدراسیون؟

هیچ رسانه‌ای با اصل حمایت از تیم ملی مشکل ندارد. تیم ملی متعلق به مردم است، نه یک مدیر، یک کمیته یا یک دوره مدیریتی خاص. اما حمایت از تیم ملی نباید به معنای چشم‌پوشی از اشتباهات فدراسیون، سکوت برابر تصمیم‌های بحث‌برانگیز یا نادیده گرفتن ضعف‌های فنی، مدیریتی و ساختاری فوتبال ایران باشد.

مشکل از جایی شروع می‌شود که هر نقدی به عملکرد فدراسیون، به‌جای پاسخ منطقی، با برچسب‌هایی مثل «ضد تیم ملی»، «سیاه‌نما»، «بی‌وطن»، «جای خالی» یا حتی «وطن‌فروش» روبه‌رو می‌شود. این شیوه برخورد، نه به تیم ملی کمک می‌کند و نه به فوتبال ایران؛ فقط فضای رسانه‌ای را به سمت خودسانسوری می‌برد و خبرنگار را از پرسشگری به محافظه‌کاری می‌کشاند.

رسانه وظیفه دارد کنار تیم ملی بایستد، اما نه پشت سر فدراسیون. تفاوت این دو بسیار مهم است. همراهی با تیم ملی یعنی حمایت از بازیکنان، نقد منصفانه کادر فنی، بررسی تصمیم‌های مدیریتی و طرح پرسش‌هایی که شاید برای مدیران خوشایند نباشد، اما برای آینده فوتبال ضروری است.

فدراسیون اگر واقعاً نقد منصفانه را «چراغ راه» می‌داند، باید تحمل شنیدن نقد را هم داشته باشد. نمی‌شود از رسانه‌ها بابت همراهی تشکر کرد، اما همزمان انتظار داشت هر صدای منتقدی در چارچوب تعریف‌شده و بی‌خطر باقی بماند. نقد وقتی ارزش دارد که بتواند به نقاط تاریک هم نور بتاباند، نه فقط بخش‌هایی را نشان دهد که مدیران دوست دارند دیده شود.

تیم ملی ایران بیش از هر زمان دیگری به حمایت نیاز دارد، اما این حمایت بدون مطالبه‌گری، فقط ظاهر زیبا دارد. رسانه‌ای که سؤال نپرسد، اشتباهات را یادآوری نکند و فقط در نقش تشویق‌کننده ظاهر شود، شاید برای مدیران مطلوب باشد، اما برای فوتبال مفید نیست.

فدراسیون فوتبال باید بداند رسانه مستقل، دشمن تیم ملی نیست. اتفاقاً رسانه‌ای که نقد می‌کند، اگر نقدش بر پایه واقعیت و دلسوزی باشد می‌تواند یکی از مهم‌ترین ابزارهای اصلاح فوتبال باشد. خطر اصلی برای تیم ملی، خبرنگار منتقد نیست؛ خطر آنجاست که مدیران، نقد را با مخالفت و مطالبه‌گری را با خیانت اشتباه بگیرند.