نگاهی به انقلاب فوتبال مراکش، آکادمی‌ای که ستاره‌های جام ملت‌های آفریقا را پرورش داد

به گزارش "بالیگپا"، ورود نسلی که توسط یک موسسه واحد - آکادمی فوتبال محمد ششم - شکل گرفته است که فارغ التحصیلان آن اکنون در قلب تیم ملی قرار دارند.

پنج نفر از تیم ملی "نایف آگورد، عضدین اوناهی، اسامه ترغللین، یوسف النسیری و عبدالحمید آیت بودلا" همگی از آکادمی بیرون آمدند. 

هر کدام مسیر متفاوتی را طی کردند، از دفاع میانی گرفته تا هنرنمایی در خط میانی و گلزنی، اما همه آنها آموزش فوتبالی یکسانی دارند و روایت ملی یکسانی را دنبال می‌کنند.

ظهور آنها تصادفی نیست. این محصول یک پروژه بلندمدت است که تقریباً دو دهه پیش آغاز شد، از صفر ساخته شد و اکنون به عنوان یکی از تأثیرگذارترین کارخانه‌های استعدادیابی قاره شناخته می‌شود.

طارق الخضری، رئیس استخدام آکادمی، فوراً تأکید می‌کند که این موسسه نه به صورت اتفاقی، بلکه با قصد و نیت قبلی رشد کرده است.

او می‌گوید: «آکادمی محمد ششم نتیجه‌ی یک چشم‌انداز و ابتکار سلطنتی اعلیحضرت پادشاه محمد ششم بود.»

حتی در فوتبال جهان، غیرمعمول است که یک آکادمی از یک استراتژی در سطح دولتی و نه از ضرورت یک باشگاه متولد شود. با این حال، جاه‌طلبی دیرینه مراکش برای نوسازی اکوسیستم فوتبال خود نیازمند سیستمی بود که بتواند به طور مداوم و نه به صورت پراکنده، بازیکنان نخبه تولید کند.

این چالش به ناصر لارگه، مربی فرانسوی-مراکشی، سپرده شد، زمانی که او اولین مدیر فنی آکادمی شد.

او به یاد می‌آورد: «من با یک برگه کاغذ سفید روی پروژه‌ای که توسط اعلیحضرت هدایت می‌شد، رسیدم.»

این کار بسیار عظیم بود: طراحی یک موسسه قبل از طراحی فوتبالیست‌ها. بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰، همه چیز باید ایجاد می‌شد - نقشه معماری، برنامه درسی ورزشی، مدل آموزشی، مسیر انتخاب.

لارگِت به سراسر کشور سفر کرد و بیش از ۱۵۰۰۰ کودک را مشاهده کرد. تنها ۳۷ نفر انتخاب شدند.

بله، بی‌رحمانه بود - اما هدفمند. و ظرف دو سال، نشانه‌ها غیرقابل انکار شدند.

لارگِت می‌گوید: «تا سال دوم، بازیکنان آکادمی به تیم‌های زیر ۱۷ سال، زیر ۲۰ سال و المپیک ملحق می‌شدند.»

مسیر شروع شده بود.

یک آکادمی، پنج سفر

ردپای این آکادمی اکنون در تیم ملی مراکش در جام ملت‌های آفریقا قابل مشاهده است. الخضری آن را به عنوان یک هویت قابل تشخیص توصیف می‌کند:

«امروزه، مردم از یک برند اصیل AMF صحبت می‌کنند.»

این برند نه تنها با دقت فنی - راحتی در شرایط فشار، هوش در فضاهای تنگ - تعریف می‌شود، بلکه با نگرشی که به مشخصه این آکادمی تبدیل شده است، تعریف می‌شود.

او توضیح می‌دهد: «در کار آنها فروتنی و آگاهی آشکاری وجود دارد مبنی بر اینکه آنها نماینده چیزی بزرگتر از فرد هستند.»

نایف آگورد، مدافع میانی خونسرد، این مسئولیت را به خوبی ایفا می‌کند. عزالدین اوناهی به مراکش ریتم می‌دهد و با ظرافتی که یادآور بازیسازهای کلاسیک است، ریتم بازی را کنترل می‌کند.

تارگالین در خط میانی تعادل و ساختار ایجاد می‌کند. ان-نصیری، که در نوجوانی خام و سریع بود، هوش ورزشی خود را پرورش داد که اکنون او را به یک مهاجم بازی‌های بزرگ تبدیل کرده است.

آیت بودلال نماینده‌ی نسل بعدی است که با همان استانداردها شکل گرفته است.

داستان‌های متفاوت، با پایه و اساس یکسان.

منبع: کنفدراسیون فوتبال آفریقا