کارخانه استعدادسازی بنفیکا؛ برنده‌های آینده توپ طلا اینجا هستند

به گزارش "بالیگپا"و به نقل از روزنامه انگلیسی اتلتیک، روایت از یک جلسه تمرینی در کمپ سیشال آغاز می‌شود؛ جایی که ژوائو میلو، مربی تیم زیر ۱۴ سال، با وسواس روی تمرینات پایه‌ای مانند پاسکاری با هر دو پا کار می‌کند. تمرین‌ها ساده به نظر می‌رسند، اما اجرای درست آنها دشوار است و همین تفاوت، مرز بین بازیکن معمولی و بازیکن آینده‌دار را مشخص می‌کند.

میلو و دیگر مربیان آکادمی، شوخی را کنار زمین می‌گذارند و تمرکز اصلی‌شان ساختن بازیکنانی است که روزی بتوانند پیراهن تیم بزرگسالان بنفیکا را به تن کنند. خبرنگاران نشریه اتلتیک که به آکادمی دعوت شده‌اند، از نزدیک با این «کارخانه‌ی پرورش استعداد» آشنا می‌شوند؛ جایی که موفقیت واقعی نه در قهرمانی رده‌های پایه، بلکه در دیدن شاگردان سابق در ترکیب تیم اصلی تعریف می‌شود.

پدرو مارکز، مدیر فنی تیم‌های پایه، تأکید می‌کند که بزرگ‌ترین دستاورد آکادمی زمانی رقم می‌خورد که بازیکنی از دل این مجموعه وارد استادیوم اصلی بنفیکا می‌شود. او می‌گوید دیدن بازیکنان سابق روی نیمکت تیم‌های بزرگ هم برای مربیان آکادمی دردناک است، چون باور دارند بسیاری از آنها شایسته‌ی بازی‌کردن هستند. در سال‌های اخیر، بنفیکا بازیکنان شاخصی مانند روبن دیاز، برناردو سیلوا، رناتو سانچز و گونچالو راموس را به فوتبال اروپا معرفی کرده و این روند همچنان ادامه دارد.

پدرو مارکز، مدیر فنی تیم های جوانان بنفیکاساختار آکادمی بنفیکا بسیار گسترده است؛ بیش از ۵۰۰ بازیکن، ۱۱۵ مربی و ده‌ها کارمند در حوزه‌های پزشکی، تغذیه و روانشناسی در آن فعالیت می‌کنند. هزینه‌ی سالانه‌ی این پروژه بین ۱۰ تا ۱۲ میلیون یورو است، اما باشگاه آن را سرمایه‌گذاری بلندمدت می‌داند. برخلاف بسیاری از باشگاه‌ها، بنفیکا به‌ندرت سراغ خرید استعدادهای نوجوان می‌رود و ترجیح می‌دهد بازیکنان را از سنین پایین شناسایی کرده و سال‌ها در کنار خود پرورش دهد.

فیلیپا جونز، روانشناس ورزشی تیم دوم بنفیکا حین تماشای تمرین می‌گوید:«ما اینجا درست هنگامی که اتفاقات در حال وقوع است، حاضر هستیم و می‌توانیم ببینیم که بچه‌ها تحت هر شرایط ویژه چگونه رفتار می‌کنند. این حضور بسیار بااهمیت است چرا که می‌توانیم با آنها حرف بزنیم و بشنویم که چه برداشتی از اتفاقات دارند. من دربارۀ تاثیر درونی یک چیز بر آنها می‌پرسم و در لحظه شاهد رفتار آنها هستم. گاهی این رفتار با شیوۀ درک و نگرش آنها همخوانی ندارد. برای آنها نیز بسیار مهم است که همینجا با من گفتگو کنند چرا که روانشناسی در اینجا بسیار طبیعی‌تر است. البته مجبور نیستیم وارد زمین شویم بلکه می‌توانیم بعد از تمرین با آنها حرف بزنیم. گاهی آنها از ما مشورت می‌خواهند و می‌پرسند که چگونه می‌توانند در قبال شرایطی خاص، واکنش بهتری داشته باشند.

فلیپا جونز، روانشناس تیم های آکادمی بنفیکاداستان آنتونیو سیلوا نمونه‌ای روشن از این نگاه است. او پس از شناسایی استعدادش به آکادمی دعوت شد، اما دوری از خانواده در سن پایین برایش دشوار بود و مدتی به شهر خود بازگشت. باشگاه با همکاری خانواده‌اش، شرایطی فراهم کرد تا او به‌تدریج آماده‌ی بازگشت شود. این توجه به جنبه‌های انسانی، بخشی جدانشدنی از سیاست بنفیکاست. سیلوا سرانجام برخلاف مسیر معمول، خیلی زود به تیم اصلی رسید و حتی در لیگ قهرمانان اروپا نیز به میدان رفت.

آنتونیو سیلوا، مدافع با استعداد ۱۹ ساله بنفیکادر بخش فنی، فلسفه‌ی آکادمی بر «بازی با ذهنیت مثبت» استوار است؛ بازی فشرده، گروهی و مبتنی بر برتری عددی، اما همراه با آزادی عمل بازیکنان. مربیان بنفیکا باور دارند فوتبال نباید به یک نمایش کاملاً طراحی‌شده تبدیل شود و بازیکنان باید توانایی تصمیم‌گیری در لحظه را داشته باشند. در کنار آموزش فنی، حمایت روانشناسی و مدیریت فشار رقابت شدید، نقش مهمی در مسیر رشد بازیکنان ایفا می‌کند؛ مسیری که هدف نهایی‌اش، ساختن فوتبالیست‌هایی کامل برای بالاترین سطح فوتبال است.